Batı toplumu ve onun şekillendirdiği dünya rahatı ve huzuru kaçmış bir makineye dönüşmüştür. Meta ve insan üreten bir makine... İnsanların 'gerçek' hayatları bu makinenin bir yakıtıdır artık. Bu gerçek yaşamlarındaki her tutum ve davranışlarının sistemce önceden hesaplanabilir, kestirilebilir olması arzulanır. Toplumsal hegemonya tahakküm etmek ister. İşte bu yüzden sistem için tehlike oluşturan, yaşama sevinci  ve zevkinin, yani anarşist cinselliğin önünü almayı dener, çoğu zaman.
Toplumsal iktidar cinselliği insandan güncel kaygılarla koparır ve Viktoria çağındaki Birleşik Krallık'ta yaşandığı biçimde gençlik enerjisini başka alanlara kanalize eder. Savaş ve spor bu alanların en popüler olanlarıdır. Cinselliğini bastıran insan ilkece yok olmaktan kurtulamaz. Mitolojide rastlanılan biçimde bir tür insan-canavar karışımıdır, artık. Saldırganlığını savaş alanlarında ve futbol sahalarında gösterir.
Cinslerin birbirleriyle ilişkileri kapitalist meta dolaşımından bağımsız düşünülemez. Romantizm çağındaki amaçsız ve umutsuz sevgi, yerini baştan çıkarma ve ele geçirme oyunlarına bırakmıştır. Yine de özgür bir düzlemde hareket edemez. Kimin kim ile hangi tarz ve amaçta cinsel bağlantı kuracağı kişilerin kararlarına ve kaderlerine terk edilemez. Bu kural hayaller, düşler ve fanteziler dünyasında bile işler. Sınıfsal farklılıklar hemen kendini belli eder, cinsel hiyerarşi kendiliğinden kurulur.
Sistem cinselliğin sosyal dağılımını gizli eliyle düzenlerken, anarşist patlamaları gözden düşürmek için elinden geleni yapar. Tehlikeli cinsellik, sınıf duvarlarına aldırmayan, aile sistemini hiçe sayan, kendi bireysel hazzını ve mutluluğunu arayan cinselliktir. Bu yaşam sevinci patlamasının önüne geçebilmek için akılcı bir denetim mekanizması geliştirilmek istenir. Bulaşıcı hastalıklar, kötü bir gelecek öngörüsü, sosyal sınıfın imtiyazlarının kaybı sürekli işlenir.
Aslında topluma egemen olan iktidarın temel kaygısı ahlaksal değildir. Ekonomi ve cinsellik arasında bir sürtüşme olduğunun farkındadır. Üretim sürecindeki kayıpları destekleyecek bir yaşam hazzına karşı önlemler alınır. Piyasa da bu hazzı meta satın alımına kanalize eder, tüketiciler için hazırlanan ürünler erotik enerji ile pazarlanır. Piyasa ekonomisinde meta erotikleşirken, erotik de metalaşır. Birey üzerinde iktidar kurmanın yolu bu yaşam hazzının üzerine meta yoluyla ipotek koymaktan geçer. Postmodern çağda cinsel hazzı yaşamak için artık iki bireye bile gerek yoktur. Tekno-erotik ürünler yalnızlık içinde tüketilebilir...
Bu ekonomik baskı araçları geçmişin ahlaki, dinsel baskılarından daha çok etkilemiştir, cinsel hayatı. İş ve yaşam koşulları yaşam sevinci deneyiminin yaşanmasına sürekli sekte vurur. Tıpkı profesyonel kariyer gibi profesyonel cinsellik yaşanmaya başlar. Usta işi birleşmeler, Pin-Up magazinlerden fırlamışcasına barlarda görülen steril güzellik idealleri, parfüm, krem ve losyonlar çevresinde gelişen yakınlaşmalar, amaca yönelik kısa flört süreleri...

I would prefer not to

Her yere gider ama savaş onu takip eder

Batı Avrupa tarihinde erken modernlik Rönesansla başladı. Sanayi Devrimi'ne kadar geçen bu evrede feodal toplumun geleneksel yapısı çözüldü. Belirli toplumsal katmanların bulunduğu, katı bir sosyal ilişki düzeninin yerleştiği feodalitede 'sınıf atlama' teriminin karşılığı pek bulunmazdı. Bir köylü ancak Haçlı Seferleri sayesinde uzak bir diyarda, Kudüs'te şövalye olabilir ve saygınlık bulurdu. Kilise egemenliğinde belirgin ve durağan bir felsefe düşünce hayatına egemendi, bu sıradan hayat her türlü düzensizliği reddediyor ve bunun dışına çıkan günahkarları cezalandırıyordu.
Üçüncü sınıfın doğuşuyla, burjuvazi bu düzeni tehdit etti. Kast düzeninin belirgenliğini aşıp doğuştan gelen kadere karşı çıkan tüccarlar kent yönetiminde söz sahibi olmaya başladı. Zenginliğin asillerden bu yeni sınıfa geçmesiyle, başka bir sanat ve felsefe dünyası gelişti. Erken modernlik farklı bir toplumsal düzen için bastırıyordu. Ulusal kimlik inşası, yerel pazarların birleşmesi ve kentli sınıfın daha belirsiz dünyası... Simgeler ve görsellik plastik sanatlarla, resimle egemenliğini duyurmaya başlamıştı.
Modernlik Sanayi Devrimi ile birlikte belirsizliği bir kat daha arttırdı. Burjuva devrimine eşlik eden teknolojik devrim toplumsal yeniden üretim eski üretim tarzlarını tümden dönüştürdü. Bu yeniden inşa edilen dünyada gerçeklikte baştan kuruluyordu. Erken modernliğin başat sanatları tiyatro ve resmin yerine, doğayı ve evreni hapseden fotoğraf ve sinema etkili olmaya başladı. Toplumsal karşı çıkışlar Markist akımın etkisiyle siyasal ekonomiyi ön plan çıkardı. Yeni bir sınıf olan işçi sınıfı mücadelesini devrim için biçimlendirdi. Kurulan ve gerçeği parçalayan burjuva düzenine karşı proletarya hakikat temelinde bir ütopya arzuluyordu. Aklın ve bilimin baskıcılığında bambaşka bir toplum inşa edeceklerdi.
2. Dünya Savaşı'ndan sonra bu dünya kurulmaya başlandı. Ancak, tamamen farklı bir düzlemde. Bu dönüşümü sol ekonomi-politiğin yerine yapısalcı-göstergebilim sağladı. Reklamcılık, medya, enformasyon ve iletişim ağları kendi alanlarını oluşturup kapitalin hizmetinde sanal bir dünyanın inşasına girişti. Feodalitenin kendine özgü dar kalelerine dönüşseler de bu kurumlar toplumsal hareketliliği iyice hızlandırdı. Değerlerin anlamsızlaşmasına hız verdi. Taklit aşırıgerçekçiliği (hyperrealizm) tüketim toplumunda yaygınlaştı. Dış gerçeklikle olabildiğince az ilişkisi olan tüketici bireyler imgeler, simgeler, markalar evreninde bir oyun oynamaya başlamıştı. 'Kazanan kim?' oyununda, kaybedenler de kendi alt kültürlerini oluşturmaya çabaladı.

"Kelimeler üzerinde ve sahte problemler üzerinde kavga etmemiz gerekir. 
Demokrasinin gerçek ve gerekli anlamı kullanıldığı zaman hangi ismi 
istiyorsanız onu seçebilirsiniz.”
Karl Popper

Demokrasi yandaşları internetin merkezsiz yapısını oldukça beğenmişti. Temsili demokrasinin eksik katılımcı yönü internet sayesinde aşılabilir, Atina polis'ine özgü doğrudan demokrasi için altyapı oluşturabilirdi. İnternetin şekillendireceği gelecekteki medya demokrasisi, televizyon çağı kurallarının (filtrelenmiş bir merkezden kitleye yayının) gereksizleşeceği bir iletişim modelini kullanıcılarına sunacaktı.
İnterneti destekleyenler, yurttaşları siyasal karar alma mekanizmalarından uzaklaştıran temsili demokrasinin ölümünü bekliyordu. Kamusal alanın biçimi ve içeriği hızla değişiyor, temsili kurumları gereksiz kılıyor ve kendi gündemini belirliyordu. Bu yeni kamusal alanda herkes tartışmalara katılabiliyor, merkezi yönetimin de bunlara duyarsız kalmasını günden güne zorlaştırıyordu.
Bugünün siyasi aktörleri de mevzilerini kaybetmeden internet ortamında etkileşime geçmeye çalışıyor. Yeni iletişim modelinin avantajlarını fark ediyor ve sonuna kadar kullanmak istiyorlar. Propagandalarını doğrudan ve daha ucuza oluşturabilmenin avantajına karşı duramıyorlar. Yine de karşılarındaki kitlenin merkezsiz olması yöneten sınıfı endişelendiriyor. Denetleme olanağından yoksun, bu kaygan kitle her ana ellerinden avuçlarından akabilir.
Ancak batı demokrasilerinde ve onlara yaklaşmaya çabalayan bizim gibi ülkelerde tehlike henüz o boyutta değil. Baltık ülkelerinde, Doğu Avrupa'da ve şimdi Arap Baharı'nda iletişim araçları kitleleri yönlendirmek için başarıyla kullanıldı. Radyolardan, televizyon kanallarına oradan Facebook ve Twitter gibi sosyal medyaya uzanan dönüşümde belirsiz ama etkin bir merkez kitle kültürü psikolojisini yönlendirebildi. Çok merkezden aynı hedefe yönlendirilen bu başkaldırı bombardımanı, gerektiğinde silah kullanılarak da desteklendi(Libya örneğinde olduğu gibi).
“Vox populi, vox dei”
(Halkın sesi, hakkın sesi)
Latin özdeyişi